Categorieën
Auteurs
Hayke VeldmanHoren en luisteren is niet hetzelfde
Er zijn zo’n 400 reacties binnengekomen in de openbare discussie over het Nijmeegse parkeerbeleid. Na de breed opgezette discussie over mobiliteitsbeleid koos wethouder Beerten ook voor een interactieve manier van beleidsvorming bij het parkeerbeleid. Ook ten aanzien van het cultuurbeleid loopt een dergelijke interactief meedenk/praat-traject.
Het zijn mooie initiatieven van Beerten. In de huidige tijd van internet en social media zijn er nadrukkelijk meer mogelijkheden om beleidsinput te verzamelen dan de traditionele bijeenkomst in een buurthuis. Het is dan ook opmerkelijk dat de evaluatie van de Schoolwijzer volledig vanuit het stadhuis is gemaakt, zonder de mogelijkheden van een brede input te gebruiken. De eerste signalen uit de evaluatie dat een meerderheid van de ouders zich beknot ziet in hun schoolkeuzevrijheid maakte het schijnbaar te risicovol voor het college om een open discussie te voeren in de stad. Jammer, een gemiste kans om ouders die al ervaring met Schoolwijzer hebben, maar juist ook ouders die er nog mee te maken krijgen volop te laten meepraten over de huidige regels van de Schoolwijzer.
Overigens had diezelfde meerderheid van de ouders ook dan waarschijnlijk het nakijken. Dat zien we nu ook bij het parkeerbeleid gebeuren. Een eerste signaal uit de reacties is dat veel parkeervergunninghouders zich beklagen over het dubbelgebruik van parkeerruimte. Door dit dubbelgebruik staan bezoekers ’s-avonds gratis op parkeerplekken en zoeken betalende vergunninghouders tevergeefs naar een parkeerplek. Wethouder Beerten reageerde hier al op door te overwegen ook in de avonduren parkeergeld te heffen.
Zo zie je maar; er wordt wel gehoord, maar naar de echte boodschap wordt niet geluisterd. Het via parkeergeld in de avonduren binnenharken van meer geld lost het probleem voor de vergunninghouders niet op. Het voeren van een brede stadsdiscussie via internet wordt dan alsnog overvleugeld door de tekentafellogica vanuit het stadhuis.