Afgelopen vrijdag informeerde Thom de Graaf de gemeenteraad over de procedure voor het opstellen van een Perspectiefnota. Het wachten was op een signaal vanuit de coalitiefracties over het aanpassen van het coalitieakkoord. PvdA-fractievoorzitter Rutger Zwart had hier immers voor gepleit (zie ook vorige blog). De Graaf meldt dat “de fractievoorzitter van GL mij, mede namens de factievoorzitters van PvdA en D66, [heeft] laten weten dat de coalitiefracties vooralsnog het voorstel van de perspectiefnota 2012 zoals het college die naar de raad zal sturen, afwachten en alsdan zich zullen beraden.”
Het lijkt mij de omgekeerde wereld. Volgens mij schrijft een College een Perspectiefnota met een coalitieakkoord als uitgangspunt/vertrekpunt. Dat is het kader waarbinnen gewerkt moet worden. Die kaderstellende rol hoort bij de gemeenteraad thuis. Die kaderstellende rol wordt ingevuld met een (door de meerderheid) aangenomen coalitieakkoord. Als de coalitiefracties aangeven dat diverse afspraken heroverwogen moeten worden dan ligt er dus geen duidelijk kader meer. In de nu gekozen volgorde gaat het College het kader maken. Het lijkt er sterk op dat de drie coalitiefracties GL, PvdA en D66 zo de politieke verantwoordelijkheid ontlopen.
De bal ligt dus bij het College. Verschillende wethouders hebben afgelopen week al wat piketpaaltjes uit gezet. Henk Beerten liet weten dat de beeldende kunst in Nijmegen teveel naar binnen gekeerd is. Met de uitspraak: ”De sector heeft duidelijk een impuls nodig om daarin verandering te brengen” geeft Beerten helder aan dat het extra miljoen voor cultuur in zijn ogen hard nodig is.
Ook wethouder Floris Tas heeft, na de oorvijg vanuit zijn eigen fractie (“Wethouder Tas denkt te veel vanuit de financiën en redeneert te weinig vanuit de mensen”, aldus de GL-fractie bij de bespreking van de startnotitie Wmo), een poging gedaan. Tas liet weten dat de multiculturele organisatie Intercity niet bang hoeft te zijn dat hij de subsidie zal schrappen onder druk van noodzakelijke bezuinigingen. Het Internationaal Vrouwencentrum kan ook op steun van Tas rekenen. Ten aanzien van de daklozenaanpak gaf hij aan dat een halvering van het aantal opvangplekken zoals in Arnhem in Nijmegen niet aan de orde is.
Tas loopt met zijn uitspraken vooruit op een integrale bespreking in de gemeenteraad; ook dat is de omgekeerde wereld. Die bespreking heeft helaas nog niet plaatsgevonden, omdat de al genoemde startnotitie Wmo nog al wat mankementen vertoonde. Raadsbreed wordt de mening gedeeld dat de notitie verre van volledig is en dat er dus geen integrale afweging gemaakt kan worden. Tas schuift een integrale afweging al maanden voor zich uit en ontloopt op die manier zijn bestuurlijke verantwoordelijkheid.
De te waarderen poging van Rutger Zwart om bij te sturen is dus door een meerderheid van de coalitie niet overgenomen en een wethouder als Tas ontloopt een integrale raadsdiscussie. Het zelfverklaarde progressieve karakter van de coalitie lijkt zich hiermee vooral te vertalen naar het ontlopen van politieke en bestuurlijke verantwoordelijkheid. Wat hier vooruitstrevend aan is of welke vooruitgang hiermee wordt nagestreefd moet iemand mij toch ‘ns uitleggen.